دردمند شود و به عذر تراشى و چاره جويى از آن امر پردازد تا آن غبار را از دلهاى ايشان بزدايد ، و حتّى ممكن است در بر طرف كردن آن از دلهاى آنان به دروغ و تزوير و حقيقت پوشى نيازمند شود ، و بدين گونه معلوم است كه هنوز دوستدار جاه و منزلت است . بنابراين براى آدمى ممكن نيست كه منزلت در دلهاى مردم را ما دام كه به مردم طمع دارد دوست نداشته باشد ، و قطع طمع از مردم جز با قناعت امكان پذير نيست ، كه هر كه قناعت پيشهء خود كند از مردم بىنياز گردد ، و چون بىنياز شود دلش به مردم مشغول نباشد و منزلت داشتن در دلها نزد وى ارزشى ندارد ، بلكه كسى كه در مردم طمع نبندد و از اهل معرفت باشد مردم و چارپايان نزد او يكسانند ، پس چگونه طالب منزلت داشتن در دل آنهاست ؟ حاصل آنكه : غالبا انگيزهء منزلت داشتن در دلهاى مردم طمع به آنهاست ، و از اين رو مىبينى كه خواستار منزلت داشتن در دلهاى مردمى كه در دورترين نقاط مشرق يا مغربند نيستى ، زيرا طمعى به آنها ندارى . سپس بايد در معالجهء حب جاه از اخبارى كه در ذم جاه طلبى رسيده - چنان كه گذشت - و از اخبارى كه در مدح گمنامى وارد شده - چنان كه خواهد آمد - كمك گيرد .